SrizanaShare

 

सपना पछ्याउँदै आत्माको आवाज सम्मको कथा  लेखक :  Paulo Coelho   |  नेपाली   सारांश   एवं अनुवाद : Srizanaa  

एक जना यात्रु अत्यन्त बाक्लो जंगलको बाटो हिडीराखेका थिए। अध्यारो हुन् थालेको थियो र जंगलका चराचुरुंगीहरु आ- आफ्नो गुडमा फर्कन थालिसकेका थिए।  अचानक एउटा सुन्दर चरो डराएको अवस्थामा ति यात्रु  छेउ मै झाडीमाआएर लुक्यो। यात्रुको मनमा त्यो सुन्दर चरो लाइ समातेर घरमा लाने सोच आयो।  त्यति नै खेर उनले देखे एउटा अर्को त्यस्तै सुन्दर चरो ज्यान बचाउन अर्को झाडी तिर पस्दै छ र उसको पछाडी एउटा स्याल लागेको छ।  आफ्नो अगाडी झाडीमा लुकी राखेको चरो लाइ समातेर घर लैजाने कि स्यालले खेदी राखेको अर्को चरोको ज्यान बचाउने भनेर त्यो यात्री दोधारमा पर्यो।  तर निर्णय भने तुरुन्तै लिनु पर्ने अवस्था थियो। पलभरको ढिलाईले मात्र पनि स्यालले त्यो अर्को चराको प्राण तमाम पारिदिने थियो। त्यति नै खेर त्यो यात्रीको आत्माबाट आवाज आयो। "कर्तब्य सब भन्दा ठुलो कुरा हो। संकटमा परेको कसैको पनि जीवन रक्षा गर्नुको महत्व कुनै पनि लोभ अर्थवा महत्वकाक्षा भन्दा ठुलो हुन्छ"।  त्यस पछि उसले आफ्नो अगाडिको झाडीमा लुकेको चरालाई समातेर लाने मोह त्यागेर स्याललाई लखेट्न दौडियो र अर्को चराको जीवन रक्षा गर...

                                       बासीलको गमला  मेसीना निवासी तिन जना दाजु भाई हरु जो ब्यापारी थिए र उनीहरुले आफ्ना आमा बाबुको मृत्यु पश्चात पैतृक सम्पति प्राप्त गरेका थिए।  तिनिहरुकी एउटी बहिनि थिइन् जसको नाम लिशबेट्टा थियो। तिनी राम्री,सुन्दरी थिईन तथापी तिनीहरुले उनलाई तुरुन्तै बिवाह गरिदिने विचार भने गरेका थिएनन।  तिनीहरुले आफ्नो पसलको कार्यभार सम्हाल्नको लागी भनेर एक जना युवकलाई नियुक्त गरेका थिए, जसको नाम लोरेंजो थियो। लोरेंजोले सम्पूर्ण कार्यको व्यस्थापन गर्दथ्यो।   ऊ आकर्षक पनि थियो र लिजाबेट्टाले उसलाई घरि घरि मोहित पारिदिने गर्थी भने लोरेंजो पनि उनलाई प्रभाव पार्न त्यस्तै किसिमले हेर्ने गर्थ्यो जस्तो लिजाबेट्टा गर्थी। यस प्रकार उनीहरु बिस्तारै एक आपसमा प्रेम गर्न थालिसकेका थिए।  लिजाबेट्टा र लोरेंजो बिचको प्रेम क्रमस बिकसित हुदै गैरहेको थियो। उनीहरु एक आपसमा एकान्तका समयहरुमा भेटघाट गर्ने तथा प्रेमको आनन्दमय संसारमा रमाउने गर्न थालिसकेका थिए।...

  युनानको महान दार्शनिक पच्क्षिमी दर्सनको जनकहरु मध्ये एक मानिने सुकरात संग जोडिएका  कैयौ कहानीहरु छन्, जसले आज पनि हामीलाई प्रेरणा  दिने काम गर्छ !  इशा पुर्ब 469 एन्थेसमा जन्मिएका सुकरातको बिचारहरुले त्यति बेलाको समाजमा बदलावको ठुलो भूमिका निभाएको थियो !  उनको बिचार र कुराहरु संग डराएर उनलाई झुठो आरोप लगाएर फसाए पछि उनलाई मृत्यु दण्ड दिइएको थियो ! तर पछि गएर उनको कुराहरु र बिचारहरु धेरै प्रासंगिक साबित भयो ! तिनै सुकरातको प्रेरणा संग जोडिएका कहानीहरु मध्ये एउटा प्रेरणादायी कहानीलाई यहाँ प्रस्तुत गर्ने सानो प्रयास ........!   यो कथा त्यो समय एन्थेस मा बस्ने एउटा युवकको हो, जो युवक एकदमै अल्छी र कामको कुरालाई लिएर सुस्त किसिमको थियो।  उसको सोच पनि नकारात्मक कुराहरुले भरिएको थियो र ऊ कुनै पनि काम मन लगाएर गर्दैनथ्यो।  यस्तैमा कसैले एकचोटी उसलाई सुकरात संग भेट्ने सल्लाह दियो। युवकले त्यो मानिसको कुरा मानेर सुकरातलाई भेटन निधो गर्यो र भेटन गयो।  युवकले सुकरातलाइ भेटेर सोध्यो क...

#भारतमा प्रचलित एउटा कथा।   यो कथा दुइ वटा पानी बोक्ने घैला (jar ) हरुको हो।    "एउटा गाउलेका दुइ वटा पानी बोक्ने माटाका घैलाहरु रहेछन।  पानी बोक्ने धेरै समयको क्रममा एउटा घैला चुहिने भएछ तर पनि त्यस गाउले व्यक्तिले ति दुवै घैलाहरुलाई पानी बोक्ने काममा प्रयोग गरि नै रहयो।  त्यस गाउलेले पानी सधै टाढामा भएको खोला बाट भएर ल्याउनु पर्ने रहेछ। यसरी पानी ल्याउने क्रममा चुहिने घैला बाट सधै आधा मात्र पानी घर सम्म आइपुग्दो रहेछ र आधा पानी चाही बाटोमा चुहिएर सिधिदो रहेछ। तर उता नचुहिने घैला बाट चाहिँ भरती पानी घर सम्म आइपुग्दो रहेछ। यसरी नचुहिने घैलालाई सधैँ भरती (टम्म भरिएको ) पानी घर सम्म  पुर्याएकोमा ज्यादै घमण्ड हुदों रहेछ।  तर त्यस चुहिने घैलालाई भने आधा मात्र पानी घर सम्म पुर्याएकोमा सधैँ लाजको अनुभब हुदों रहेछ।  त्यसै क्रममा एक दिन त्यो चुहुने घैलाले उसको मालिक लाई लाज मानेर क्षमा को भिक् माग्दै भनेछ "मालिक, मैले तपाइलाई मेरो पुरा सेवा पुर्याउन नसकेकोमा म धेरै दुखीत्  छु।  म चुहिएको कारण तपाइलाई दिन पर्ने  जति पानी ...